Kayıtlar

Nisan, 2015 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

DERDİMİZ NE BİZİM?

Bir avucuz.  75 milyonluk bir ülkede bizden çok az var.  Bin yıl önce tanıştığı denize âşık olmuş azıcık insanız.  Tanıştığı günden beri onu sevmemiş, onu kirletmiş, hor kullanmışların dünyasında onu korumaya, ona yakın olmaya, onu çocuklarımıza temiz aktarmaya gönüllü bir avuç insanız. Onu kirleten çoğunluğa karşı tek dayanağımız, yine birbirimiziz. Birbirimizden başka kimsemiz yok.
Ne gizli gündemlerimiz var, ne sahte suratlarımız, ne sinsi planlarımız. Yelkeni açar, iyodu ciğerlerimize çeker ve başlarız gülümsemeye. Hayata gülümseriz; dün ne olduğuna, yarın ne olacağına bakmadan. Birbirimize gülümseriz; din, dil, ırk, renk, bayrak ayırmadan. Rüzgâra gülümseriz; az ya da çok olduğunu umursamadan. Denize gülümseriz; sevdalımızı kaç kişiyle paylaştığımıza takılmadan. Yelkeni açmak, iyot kokusunu içimize çekmekle başlar her şey.
Ama bizim hayatımızı yelken açmayan, iyot kokusunu içine çekmeyenler şekillendirmeye devam ettikçe gülümsememiz hep biraz eksik, hep buruk biraz.
Bir avuçken…  Yani böyles…