Kayıtlar

2008 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

GEMİLER KAÇIRILINCA…

Neredeyse asırlardır açlık ve sefalet içinde yaşayan Somalililer, dünyanın dikkatini çekmeyi sonunda başardı!
“Aaa! Demek Somali’de açlıktan ya da kabile savaşlarından ölmeyenler de varmış!”
Gemilerimiz kaçırılınca fark ettik!

* * *

Somali, Etiyopya, Sudan…
Dünyanın neredeyse en zengin topraklarından Kızıldeniz marifetiyle ayrılan…
Asırlardır “tek dişi kalmış canavar” tarafından sömürülen bölgenin ülkeleri.
Birbirlerinden çok farklı değiller.
İnsanlarını gündüz görseniz korkarsınız, o kadar siyahtır tenleri.
Çok siyah ve çok açtırlar.
Tek dişi kalmış canavar, bölgedeki kabile savaşları sayesinde çok ekmek yemiştir.
Çocukların bile makineli tüfek kullandığı bölgede, hiçbir silahın üzerinde “Made in bizim bura” yazmaz!
Dünyanın kahve rezervlerinin büyük kısmı oradadır…
Tek dişi kalmış canavar “oranın” kahvesine eşek yüküyle para öder ama ne hikmetse “oralılar” bu parayı görmezler bile.

* * *

Tabii ki korsanlık kötü bir şey!
Onaylanamaz!

Bir fotoğraf vardır, bilir misi…

BOŞ ŞİŞELER

(Mudanya Gazetesi'nden) Neden boş şişeleri severim?
Satıp zengin olmak için mi?
Yok canım!..

Boş şişeler çok şey ifade ederler de ondan…

Boş şişeler…
“Bitmiş”leri anlatır örneğin.
Bitmiş ve muhtemelen tadı damağımızda kalmış…
“Keşke biraz daha olsa” dediğimiz…
“Bitmeseydi” dediğimiz.
Ama, kıyamayız ya hani…
Bitenlerin ardından saklamak isteriz birşeyleri…
Boş şişeler, bitenlerin ardından…
Belki de gidenlerin ardından saklanan “giz”lerdir işte…

Boş şişeler yalnızlık…
Boş şişeler kalabalık…
Boş şişeler neşe, gırgır, şamata…
Boş şişeler keder, hüzün dibine kadar…

Hepsi ayrı bir hikâye…
Evler gibi.

Ama boşlar ya…
Yeni şeyler doldurmaya müsait.
“Dünle beraber gitti cancağızım…
Ne kadar söz varsa düne ait,
Şimdi yeni şeyler söylemek lazım.”

Belki doldurur, yeniden içer…
Belki yeniden, kendimizden geçeriz…

Boş şişelerin içine mesaj yazıp denize atabilir…
Bekleyebiliriz.
Neyi beklediğimizi bilmeden…
Ama umut ederek.
Ve hatta özleyerek.
Neyi özlediğimizi bilmeden.

Göremediğimiz ufukların ötesine giden…
Bize hiç tanımadığım…

DÖNÜLMEZ AKŞAMIN UFKU

(Mudanya Gazetesi'nden)Çok rahatsızım…Çok rahatsızız…Kendi adıma, işimi yapmayı, işimden çıkıp ailemle dışarıda gezmeyi, örneğin bir sergiye gitmeyi, ardından çok pahalı olmayan bir yemek yemeyi, dostlarla oturup son okuduğum kitap, son izlediğim film üzerinde konuşmayı, üye olduğum derneklerin lokalinde diğer dostlarla toplanıp ülkeyi nasıl ileri uygarlıklar seviyesinde tutmamız ve nasıl diğer ileri ülkelere örnek olabilecek çalışmalar yapabiliriz diye düşünmeyi, ülkemdeki yeni icatları, yeni araştırmaları takip etmeyi, uluslararası arenada kazanılmış Türk başarılarıyla gurur duymayı…Yani ne bileyim…Normal bir insanın yapmak isteyebileceği şeyleri yapmak, refah içinde yaşamak, refah içinde yaşayamayan vatandaşlarımın da aynı refaha ulaşması için çabalamak istiyorum işte!Ama olmuyor!Borçla dünyaya geliyoruz.Annemiz, babamız geçim sıkıntısından sürekli birbirlerine girdikleri, bizimle oynayacak, ilgilenecek zaman bulamadıkları için daha çocukluktan eksik ve ezik yetişiyoruz.İleride…

DENİZ FENERİ

(Mudanya Gazetesi'nden)

Deniz fenerleri, yeryüzünün en estetik yapılarındandır.
İlgi alanım gereği, ülkemizdekilerin büyük kısmını bizzat, dünyadakilerin çoğunu da fotoğraflardan inceledim.
Bugüne kadar çirkin bir deniz feneri ne görmüş, ne de duymuştum!..

* * *

Deniz fenerleri, denizcilerin en büyük yardımcılarındandır.
Gece, kapkaranlık denizde bir başına kalan dümenci, deniz fenerinin ışığını gördüğünde sevinçten havalara uçar.
Çünkü fenerin ışığı güvenlik demektir, doğruluk demektir.
Gemici diliyle, “selamet” demektir.
Bugüne kadar gemilerin karaya oturmasına neden olan deniz feneri ne görmüş, ne de duymuştum!..

* * *

Deniz fenerlerinin çevresinde yaşayan insanlar, güzel insanlardır.
Hayatları denizdir.
Fenerin bekçisi vardır, ailesiyle birlikte yaşar. Mutludurlar.
Çevrede balıkçılar vardır.
Güzel güzel geçinir, keyifle yaşarlar.
Aslında özenilecek hayatları vardır.
Gözleri toktur. Ellerindekilerle yetinir, mutlu olurlar.
Bugüne kadar bir deniz fenerinin çevresinde yaşayan aç gözlü, mutsuz, ge…

Doktordan "çok temiz" araba

Doktordan çok temiz araba...
Öğretmenden hiç kullanılmamış biftek bıçağı...
Ninemden az kullanılmış kürdan seti...
Sultan IV.Murad'dan gün yüzü görmemiş yasaklar...
Dante'den ilahi skandal...
Bush'tan çıkılmamış haçlı seferi...
Kullanıma hasır şapka...
Türk kâşiflerin kendileri tarafından bile bilinmeyen keşifleri...
Evliya Çelebi'den sizin eve ziyaret...
Tavşandan alınmamış intikam...
Kaplumbağadan bomba gibi yanıt...
Pamuk Prenses'ten Hallac-ı Mansur'a beleş...
Rapunzel'in "rüyamda pipi gördüm" adlı son albümü...
Etiler'de sahneye çıkan Kırık Haramiler'den hediye şarkı...
İkinci Cumhuriyetçi'den tükenmiş kalem...
ve
Bakkaldan fütüristik derleme...

SİS VE MARTI

Resim
Öyle yoğundu ki sis, birkaç kulaç öteden dizel motorlu olduğu belli olan bir geminin geçişi, yalnızca karaltı ve silik fener ışıklarından ibaret bir hayalet geminin geçişini andırıyordu. Fikret’in dediği gibi, “beyaz bir karanlık” egemendi günün ortasına. Ama öyle bir karanlık ki, yalnızca huzur vardı içinde. Ve bir de yalnızlık. İnsanın iliklerine işleyen, kanın her zerresinde hissedilebilecek, fakat korkutmayan, ürpertmeyen bir yalnızlık. Demek huzur da verebiliyormuş yalnız kalmak insana!

 Kumsalda yürüdüm uzun uzun. Soğuktu hava soğuk olmasına ama hayatın keşmekeşinden çalınmış birkaç dakika için dert etmeye değer mi? Çakıllarla denizin birbirine parmak uçlarından dokunduğu şeritte, suyun bir karış altında sessiz sakin dinlenen taşları seyrettim biraz. Onlarda bile garip bir huzur vardı. Oldum olası severim suyun altındaki taşları seyretmeyi. Aralarında dolaşan minik balıklar, bazen hızla bir taşın altından diğerinin altına geçiveren küçük bir yengeç keyif verir bana. Suyun salı…

Birdenbire…

(Nilüfer'de Yerel Gündem Dergisi, Ocak 2007)

Hayat…
Akıyor…
Zaten…
Gök…
Mavi…
Yer…
Peh!..
Metro…
Ter…
İş…
Sigara…
Çay…
Yemek…
Rakı…
Gri…
Her şey…
Gri…
Ev…
İş…
Ev…
İş…
Banka…
Faiz…
Amabirdenbireşimşeklerşimşeklerşimşeklerşimşeklervehattayıldırımdüşüyortepemeyıldırımyıldırımdüşüyorgibioluyorölüyorumsanıyorumdibedoğrugidiyorumamadibegitmiyorumgüneşigörüyorumhâlâvegüneşhoşumagidiyoriçimısınıyorgümbürgümbürbirşeyleroluyorbuyaştansonrakalbimatmayabaşlıyorgümgümgümgümgümyerindenfırlayacaksankiüşüyorumamaterbasmışsırılsıklamolmuşumşimdiçocukolsamküçükolsamannemsırtımapeçetesokuştururveyafanilamıdeğiştirirdiamaannemyokyanımdaolmasınıistiyordeğilimbüyüğümbenamaküçükhissediyorumkendimiküçükküçücükhissediyorumamabenbüyüdümartıkterbasıyorzatenyanımdaonunolmasınıistiyorumonunonunonunsadeceonunon…

Yan Oda

(Nilüfer'de Yerel Gündem Dergisi, 2005)

Bir paranoyak, dişlerini nasıl fırçalar?
Yukarıdan aşağıya?
Soldan sağa?
Ne bileyim… Ben hiç fırçalamam ki!

Yan odadakiler benim hakkımda mı konuşuyorlar acaba?
Adımın geçtiğini duyuyorum. Aslında adımı tam olarak duyuyor değilim. Ama adımdaki sesli ve sessiz harflerin çok uygun bir araya gelişleri takılıyor kulağıma. Mutlaka benim adım o.
Tun-ta-ta… tan-tun… Tan-ta-tun… Evet evet… Benim adım bu. Yoksa niye bu kadar tangırdasınlar ki?
Peki ya adım nasıl geçiyor? Benden iyi mi bahsediyorlar, yoksa kötü mü? Benim ne rezil bir herif olduğumdan mı bahsediyorlar, yoksa ne iyi insan olduğumdan mı? Ama ben rezil bir herif değilim ki! Yoksa öyle miyim? Peki ya iyi bir insansam? İyi bir insan olsam niye benim hakkımda konu…

BULUTLAR…

(Nilüfer'de Yerel Gündem Dergisi, Mart 2007 )
Hindistan’ın kuzeyindeki Uttar Pradeş eyaletinin Agra kentine yakın köylerinden birinde, yağız mı yağız bir delikanlı yaşar. Adı Maşeh’tir. 20 yaşındaki Maşeh, kendinden bir yaş küçük dünyalar güzeli, sürmeli gözlü kuzeni Guriya’ya aşık olur. Guriya da Maşeh’siz yapamayacağını anlamıştır.
Ancak, yaşadıkları kapalı çevre, ilişkilerini onaylamayacaktır. Çünkü hem kardeş çocuklarıdırlar, hem de başkalarıyla evlenmelerine karar verilmiştir. Bu nedenle, aşklarını saklamaya karar verirler. Gidebildiği yere kadar böyle gidecektir.
Her şeyi saklayabilirsiniz.
Ama tutku, çuvala sığmayan mızrak gibidir.
Yasak aşk, ortaya çıkar.
Guriya ve Maşeh, köyden kaçarlar.
İstedikleri tek şey, birbirleridir. Mal, mülk, para, altın değil…
Guriya Maşeh’i, Maşeh de Guriya’yı istemektedir.
Hepsi bu…

Ama aileleri, peşlerini bırakmaz. İktidar, öyle güçlü …

YORGAN

(Nilüfer'de Yerel Gündem Dergisi, Sayı 13, 2006)

“İyi geceler” dilekleri tükenip tüm ışıklar söndüğünde, penceremin önündeki ağacın perdeme vuran gölgesi başkalaşır, rüzgarda raks eden dalları, korkunç bir “öcü”nün kollarına, yaprakları da saçlarına dönüşürdü.
Kulaklarıma gelen fısıltıların kime ait olduğunu bulmaya çalışmaz, her kim ya da ne ise, benden uzak durmasından başka bir şey istemezdim. En büyük koruyucum, her çocuğunki gibi yorganımdı. Terlememe rağmen bu muhteşem kalkanın güvenliğinden vazgeçemezdim.
Öcüler, orada bir yerdeydi çünkü. Ve hiçbir yorganın altına, korkusundan başka hiçbir şeyi geçemezdi öcünün!
Tüm yorganların…
Tüm çocukları…
Koruduğu dönemlerin korkularıydı onlar.

Vatan mı, takım mı?

Geçenlerde önemli bir maçı izlerken, aklıma geldi. Tuttuğum takımın eski bir oyuncusu, şu an rakip takımdaydı. Bir an tuhaf oldum. Tabii ki ilk kez karşılaşmıyorum bu durumla ama nedense bu duyguya ilk kez kapılıyorum. Çok acaip geldi bana. Taraftar, takım tutuyor, takım futbolcuyu satın alıyor, taraftar o futbolcuyu seviyor, biraz heyecanlı olanları, oyuncusuna laf söyletmiyor, sonra takım o futbolcuyu rakip takıma satıyor, ona daha önce laf söyletmeyen adamla laf söyleyenler bu kez yer değiştiriyor…
Takımlar organik. Durmadan değişiyor. Zaten taraftar da oyuncuyu değil, takımı tutuyor. Çünkü taraftar, o takımı seviyor. Oyuncuyu da, ancak tuttuğu, yani sevdiği takıma hizmet ettiği sürece seviyor. Oyuncu hangi takıma geçerse geçsin, kime hizmet ederse etsin, onun oynadığı takımı seven bir taraftar modeli henüz yok. Olması da mantıklı değil.
Sevgi bir yana, taraftar, futbolcuya hangi takımda oynarsa oynasın her zaman saygı duyacaktır. Çünkü oyuncunun mesleği bu. O…

Hanno'nun Seyir Defteri

(Yelken Dünyası, Kasım 2005)Tarihte kaydı tutulmuş ilk uzun deniz yolculuğu Kartaca Kralı Hanno’nun Afrika’nın Batı kıyılarında yaptığı yolculuktur

BİR YELKEN, BİR KÜREK, BİR YÜREK

Hiçbir navigasyon aletinin olmadığı bir dönemde sadece bir yelken, bir kürek ve cesur bir yürekle yola çıkan Kartacalı denizcileri alkışlamak, bir zorunluluktur. Bildiğim kadarıyla dilimize ilk kez çevrilen bu belge, denizcilik tarihi ile ilgilenenlerin dikkatini çekecek.
ÇEVİRİ: Tayfun TİMOÇİN

Bilinmeyene yapılan ilk uzun yolculuğun hangisi olduğunu tam olarak bilemiyoruz ama kaydı tutulan ilk uzun deniz yolculuğunu biliyoruz. İşte bugün, birlikte bu yolculuğa yolculuk edeceğiz. Bir başka deyişle, bugün Hannon(ya da Hanno) ile tanışacağız. Hanno, adının çağrıştırdığı gibi, bir türkücü değil, Kartaca’dan anlı-şanlı bir amiraldir. Kayıtlarda Kral olarak da geçiyor, sonuçta Kartaca için önemli biri.
Başlamadan önce, isterseniz gelin, Kartaca ve Kartacalılar hakkındaki bilgilerimizi tazeleyelim. (İsteme…

SAHNELER SADECE ALKIŞTAN YIKILSIN

Resim
TİYATRO, AYNADIR.
AYNAYI KIRMAK KÖTÜDÜR!

SANATTAN UZAKLAŞTIRMAK,
İNSANLIKTAN UZAKLAŞTIRMAKTIR.

SANATTAN UZAK OLMAK,
İNSANLIKTAN UZAK OLMAKTIR.

EYLÜL ŞIKIRTISI

Resim
Yaz aylarını daha çok severim. Denize girildiğinden değil sadece, pek çok yararlı tarafı vardır sıcak mevsimin. Daha masrafsızdır. Kışın giyinmek gerek. Palto ister, kazak ister, bot ister, kaşkol ister. Ama yazın bir gömlek, bir pantolon ya da şortla biter iş. Kışın odun, kömür, doğalgaz vs. peşinde koşar, soğuklar kesilene kadar yakacak parası ödenir. Yazın üşümek de yoktur, yakacak parası da. Kışın doymak bilmez insan. Soğuk acıktırır. Yazın sıcağında fazla gırtlak derdi de yoktur oysa. Ben sevmesem de, karpuz-peynir gibi bir lüksü vardır yaz aylarının. Yaz mevsimi, gırtlağı da geçiştirme mevsimidir, giyimde olduğu gibi. Bir de sağlık boyutu vardır işin. Kışın daha çok hastalık düşer peşimize. Bu daha çok ilaç, daha fazla doktor seferi demektir. Yazın, bakteriler daha çabuk ürese de, eğer temizliğe biraz özen gösteriliyorsa, bu durum hiç etki yapmaz. Yazın esen lodos en fazla bunaltır insanı, ama kışın lodos, sobaların zehirli gazlarını içeri üfler, boğar garipleri.
Tüm bu …

Koylara randevu alarak girmek mi? Burada mı?..

Resim
(Yelken Dünyası, Kasım 2007'de yer alan yazı)

Ya bir gün gerçek olursa?


RANDEVU…

Gelecekte koylarımıza randevu sistemi ile gidebilir miyiz? Öyle bir sistem olursa acaba bizde nasıl işler? E, kuş yuvada gördüğünü işler!

Yaz sezonunda hiç kaçırmadan izlediğim programlardan biridir Denizde Hayat. Değerli yazar Gani Müjde’nin, teknesi Hayacht’ta ağırladığı misafirleri ile yaptığı söyleşiler de, en az NTV’nin değerli kameramanlarının muhteşem çekimleri kadar doyumsuzdur. Önce, bize sundukları güzellikler için teşekkür edelim emeği geçenlere…
O programın bir bölümünde, çooook ileride, kimi koylara randevu usulüyle gidebileceğimize dair bir şey duydum. Bir olasılıktan söz ediliyordu. Suyu çok sevdiğimizden olsa gerek, her şeyin suyunu çıkartan bir toplum olarak böylesi bir randevu sisteminin nasıl çalışabileceğine dair hayal kurdum. Sanıyorum başımıza gelecek var. Geleceği varsa göreceğimiz de kesin vardır…
(Kimi isimleri uydurdum. Uydurmak hoşuma gidiyor da…)

- İyi günler. Hötrök Koyu için ran…

Dışarı girin, içeri çıkın!

(Yelken Dünyası'nın Ekim 2007 sayısında yer alan yazı)
Hafta sonunda hava güzelse siz en iyisi

DIŞARI GİRİN


Güzel havalarda mega alışveriş merkezlerine giden aileleri anlamak kolay değil. Belki biraz çalışmak gerek!..

İşte yine hafta sonu geldi. Hava da pek güzel. Ne yapsalar acaba? Aaaa!.. Ne güzel fikir. Zottirik Plaza’ya gitseler ya… Harika! Bu kadar güzel bir havada ailecek arabaya atlayıp, klimalı havayı soluyarak Zottirik Plaza’ya gitmek, doğrusu muhteşem bir fikir.
Çocuklar için de çok iyi olur. Oyuncak satan iki bin metrekarelik mağazadaki jetonlu eğlengeçlere(onlara ne denir bilmediğimden böyle bir isim uydurdum) binerler. Eh, oraya girmişken bir şeyler de isterler haliyle. Kıza, turşu kuran Marbi bebeği, oğlana da, iyilik etmek için maske takmanın gerekli olduğunu, aksi halde normal ve ebleh bir insan gibi yaşamanın yani sürüye karışmanın erdemini anlatan böcek adam mıdır, örümcek midir nedir, onun oyuncağından alınır bir tane daha. Hoş, evde onları koyacak yer de kalmamıştır…
Resim
Ataköy Marina Yacht Club yayınları arasından çıkan DENİZE KARŞI Tayfun TİMOÇİN'in çevirisi ile dilimize kazandırıldı. Editör: Sezar ATMACA

Cemre

Resim
Bu kadar kar yağar da, gözümüz kamaşmaz mı? Kamaşır elbet.
Karların arasında dolaştıktan sonra kapalı bir mekana girince, içerdeki ışık yetersiz gelmez mi? Gelir elbet.
Zevk için karlarda dolaşan, kayak yapan, kızak kayan, kardan adam yapanların az ötesinde, üzerinde paltosu, ayaklarında kalın çorabı ya da botu olmayan, ayaklarında incecik naylon ayakkabı, üzerinde bilmem kaç kış önce babaanne tarafından örülmüş kolsuz yelekle karların arasında dolaşırken, yine de gülümseyebilen minik kızın kıpkırmızı yanacıklarına özenilmez mi? Özenilir elbet.
O gülümseyen gözlerin parlaklığına imrenilmez mi? İmrenilir elbet.

Bu cuma birinci cemre düşüyor.. Havaya.
İkincisi bir sonraki cuma düşecek... Suya.
Daha sonraki cuma ise sonuncu... Toprağa.

Üç cemrenin üçü de düşecek. Ayaklarında incecik naylon ayakkabılarıyla karların arasında titreyerek ama yine gülümseyerek dolaşan küçük ve güleryüzlü kızın, ailesiyle birlikte mutlu olduğu anlar değil midir bu düşüşler? Titremeler azalacak... Evdeki sobaya atmak …

Pek bi fütüristik değerlendirme - Nükleotid

(Mail gruplarında yayınlanmış bir yazı)


PEK Bİ FÜTÜRİSTİK DEĞERLENDİRME - NÜKLEOTİD

"Allah'ın birleştirdiği atomu parçalayıp enerji elde etmek şirk koşmaktır" gerekçeli Anayasa değişikliği taslağı parlamentoda görüşülmeye başlandı.
Anamuhalefet Anayasa Mahkemesi'ne gitmeye hazırlanıyor...

Başbakan, ABD gezisinden sonra taslağı geri çekti.

Anamuhalefetten başbakanın ABD gezisine tepki: "Atomla uğraşacağına Beyaz Saray'dan icazet almadan politika yapabilmeye uğraş!"

Başbakan anamuhalefet liderine yüklendi: "Sen ne anlarsın atomdan! Hazır, cennet anaların ayağı altındayken, ananı da al git.. Hepiniz gidin. Cennet yan gelip yatma yeridir nasıl olsa.."

Anamuhalefet lideri, iktidarı eleştirdi:
"Bunlar hazırlıksız yakalandı. Memlekette işsizlik, fakirlik, dış borç vs. varken ülkenin gündemini yapay yollarla atoma kaydırdılar. -Bir saniye türbanımı çıkartayım da rahat konuşayım.."

İktidar partisi, seçimlere bir yıl kala, partiye kayıt yaptıran herkes…

çok küçük ilanlar

(Nilüfer'de Yerel Gündem Dergisi Mart 2008)
ÇOK KÜÇÜK İLANLAR

Doktordan çok temiz araba...
Öğretmenden hiç kullanılmamış biftek bıçağı...
Ninemden az kullanılmış kürdan seti...
Sultan IV.Murad'dan gün yüzü görmemiş yasaklar...
Dante'den ilahi skandal...
Bush'tan çıkılmamış haçlı seferi...
Kullanıma hasır şapka...
Türk kaşiflerin kendileri tarafından bile bilinmeyen keşifleri...
Evliya Çelebi'den sizin eve ziyaret...
Tavşandan alınmamış intikam...
Kaplumbağadan bomba gibi yanıt...
Pamuk Prenses'ten karşısına çıkan ve cüce olmayan ilk erkeğe müthiş armağan...
Rapunzel'in "rüyamda gördüğüm neydi acaba?" adlı son albümü...
Etiler'de sahneye çıkan Kırık Haramiler'den hediye şarkı...
İkinci Cumhuriyetçi'den tükenmiş kalem...
Şeriatçıdan sıfır kilometre şeriat…
BAŞTUR’dan kırk gün kırk gece “ananı da al git” tatil…
Çayda çıra…
Fazlasıyla kullanılmış dokunulmazlık…
Ankara’da hiç kullanılmamış utanma duygusu…
Siyasi mi dinsel mi olduğu belirlenememiş çeşitli simgele…

Tüm zamanların en eşsiz tablosunun kısa bir çözümlemesi

(Yelken Dünyası Mart 2008)
Tüm zamanların en eşsiz tablosunun kısa bir çözümlemesi

Mona Matör!

Denizi tanı, kendini tanı,
Bin seyre çıksan başın ağrımaz.
“Çin”li bilge

- Tayfun TİMOÇİN

Amatör sözcüğünün “sevgi”den geldiğini artık biliyoruz. Yani amatör, sevgiden gelir, gelirken yanında sevgi getirir. Seven insan, sevdiğini çok zorlamaz, zorlarsa elinden kaçırabilir, kaçan kovalanır, işin suyu çıkar. Huyu-suyu temiz bir sevgili bulmak zordur. Sular çok kirlendi malum, ama henüz “hu”lar, az da olsa aynı temizlikteler. “Hucu”lar ayrı, onların reytingi çok fazla, bize gelmez…
Amatör, denize iyi zaman geçirmek için çıkar. Amacı bir yerden bir yere gitmek değildir. Denizde geçirdiği her saniyenin tadını çıkartmaya, o anları zihnine kazımaya çalışır.
Eğer öyle yapmıyorsa, sevgiden değil, başka bir yerden geliyor olabilir!
Amatör, denizde mutludur. Tüm güzelliklerin tadını çıkartmaya, her tadı zihnin derinlerinde duyumsamaya çabalar. Kapalı, yağmu…